Ekspiracja

Dziwny miesiąc, wieczór próbuje zająć miejsce lata, w końcu mu się uda, słońce rzuca coraz zimniejsze promienie przesiąknięte refleksją, ludzie ukradkiem spijają stygnące światło, w leniwym powietrzu boją się śpieszyć i boją się nie zdążyć...

Czas zwalnia, dusi naiwność, natłok nic nieznaczących myśli, powoli, drzewa zgubią liście, dusze zgubią te wątłe marzenia bez wiary, zimne poranki otrzeźwią z tęsknoty a westchnienia beznadziejności pozamieniają się w obłoczki pary. Ulecą w zaróżowione niebo. Ale nie znikną. Kiedyś wszyscy umrzemy, lepiej żeby nie trzeba było ich szukać.

*** WAŻNE ***

Trudne słowo użyte jako tytuł zostało zaczerpnięte spod nakrętki soku Tarczyn. Utwór zamieszczony poniżej wbrew pozorom posiada związek z tekstem. Poetycki ton tekstu nie jest wynikiem upojenia alkoholowego. Schyłek lata i jesień, nawet ta zimna, mokra i ciemna to najlepszy kawałek roku.

Spokój drzew

Mam obsesję na punkcie drzew. Lubię na nie patrzeć, lubię je fotografować, słuchać drzew, czuć ich zapach i o nich myśleć. Może byłem kiedyś drzewem. Albo będę. Stąd irracjonalne poczucie więzi. Nie wiem. Fakt, że drzewa są dobre. W kwestii opanowania i cierpliwości są dla mnie autorytetem. Absolutnym.

Nie są niezniszczalne. Uginają się, pękają, łamią, drżą, poddają się, umierają. Zupełnie jak my wszyscy. Drzewa trwają, i cały czas walczą, niewzruszone, dumne, mimo wszystko. Są. Wydaje mi się, że czasami mogą się czuć samotne. Zbyt samotne. Istnieją nadal. Można je wszystkie za to kochać.

Chciałbym mieć w sobie spokój jaki mają drzewa. I nie dać się zbyt wcześnie złamać.

Dożywocie

Od kilku miesięcy wyczekuję premiery nowego Mrocznego Rycerza. Po ostatnich wydarzeniach w amerykańskim Denver, postać Batmana może budzić podświadomie negatywne skojarzenia. Batman walczy ze złem. Batman jest dobry. Batman walczy z samym sobą. Bo Batman jest szaleńcem. Czyja to wina?...

Nie jestem zwolennikiem strzelania do niewinnych ludzi. W kwestii posiadania broni bez zezwolenia od zawsze uważałem, że to dobry pomysł. I nadal tak uważam. Zauważyliście, że świat jest przeładowany paradoksami?... Dobrzy ludzie chcą, żeby zły zginął. Joker. Wróg Batmana. Czyja to wina?...

Gdyby karano za myśli, zapewne dostałbym dożywocie. A to tylko dlatego, że w Polsce nie ma kary śmierci. Co jest gorsze? Zastanawialiście się kiedyś? Może pragnienie 'sprawiedliwości'?...

"Sekundę za późno"...

...książkę pod tym tytułem przeczytałem całkiem niedawno temu, na początku roku jakoś. I myśli o niej przez cały czas krążą mi gdzieś po głowie. Według jednej z teorii na temat słynnej <ZAGŁADY 2012> ma dojść do potężnych rozbłysków na powierzchni Słońca. Takie burze słoneczne mogłyby wywołać impulsy elektromagnetyczne, które generalnie zniszczyłyby nasz świat.

Jest cywilizacja. Błysk. Nie ma cywilizacji. Mnie to bawi na swój sposób.

Oczywiście ludzie, jako gatunek mniej odporny od karaluchów ale bardziej uparty, tak od razu by nie wyginęli... Załóżmy, że scenariusz z EMP by się urzeczywistnił. I co wtedy?...

Chaos. Ogólnoświatowy chaos. Na ulicach zamieszki. O czym nikt nie dowiedziałby się z telewizji, radia czy internetu. Musiałby wyjrzeć za okno albo zacząć gasić płonący dom. O ile miałby dostęp do wody, najlepiej własną studnię. Nikt nie zadzwoniłby do rodziny czy znajomych żeby szukać ratunku. Niby z czego? Telefony można by było spokojnie wyrzucić na śmieci. Nikt nie wyruszyłby szukać jakiejkolwiek pomocy czy spokoju gdyby posiadał jedynie samochód czy motocykl. Swoją drogą, zawsze uważałem, że rower to najlepszy środek transportu. :) ...Martwe lodówki, martwe mikrofalówki. Noce znowu były by czasem ciemności... Ale ludzie skupiliby się na ŻYCIU. W końcu. Znowu.

Niech tak się stanie. Świat nie zasługuje na nic lepszego. A gdyby ludzkość dobrze to rozegrała, taki koniec mógłby się okazać świetnym początkiem. Czekam na zagładę.

Spróbuj...

"Zobaczyć świat w ziarenku piasku,

Niebiosa w jednym kwiecie z lasu.

W ściśniętej dłoni zamknąć bezmiar,

W godzinie - nieskończoność czasu".

William Blake.

Można mieć zamknięte oczy i widzieć prawdę, można nie mieć nic, a nosić w sobie wszechświat, można płakać ze szczęścia... Przeklinać istnienie, zachwycać się nim, można żyć, naprawdę żyć, chłonąć sekundy i słońce, zabić koszmary i kochać... 

Letnie wieczory. Boleśnie prawdziwe, ulotne minuty. I ktoś, kto czeka, i na kogo ja czekam. Żeby opowiedzieć o wszystkim nie mówiąc nawet słowa. Słuchać ciszy i widzieć to samo niebo. Trzymać Ją za rękę. Chcę tylko trzymać Ją za rękę.

Tylko słowa. Aż słowa.

Słowa. Skoro my, ludzie, w liczbie przeszło siedmiu miliardów tak ochoczo się nimi posługujemy, mogą mieć jeszcze jakąś wartość? Może wyjść z tego coś dobrego? Zdaje się, że niezbyt... Ile słów jest zbędnych? Ile nie na miejscu? Ilu brakuje? Ile pragniemy? Ilu się nie doczekamy?...

Jeszcze nie wszystko zostało powiedziane. Nadal nie wszystko. Ale słowa to tylko ciało, duszą jest wiara. A życie? Życie jest drogą. Trzeba iść żeby żyć. 

Z cyklu: miej bloga i nie pozwól mu umrzeć. :) "Życie to mecz"

Polska - Grecja konkretnie. Biegnie się, biegnie, cieszy, zatrzymuje, płacze, wygrywa, przegrywa, szczęście, pech... Tylko czas na życie nie ma konkretnej wielkości. Ani dogrywki.

Nadzieje zawsze okazują się zbyt duże, czas na zmiany zbyt krótki, i zawsze można było zagrać inaczej, lepiej.

Naprawdę? Nie wiem. To mamy remis. Mamy?